Terörist

Bu dört çocuk daha yeni yeni kavramları öğrenmeye başlamışlardı.

Büyük kendince çok büyümüş, yaşlanmıştı. Belki hiç büyümemiş, hiç yaşlanmamıştı. Yılları üst üste ekleyerek bilinçli yaşlandığı sanılsa bile öyle değildi. Büyük yaş, kişinin büyüklüğünü göstermez. Bilinci, saygınlığı kişinin büyüklüğünü gösterir.

Kişi herhangi bir tarzın militanı olabilir.

Militan olmak; insana, doğaya yararlı olmaktan geçmelidir. Militan güzelliği budur.

Dinlere, ırklara, inaçlara, kültürlere göre koşullandırılmı‚ insanlar namluya sürülmüş mermi gibidirler. Hiç bir toplumun bir tek neferi bile namluya sürülemez.

Irk, milliyet, toprak ve din üzerine inşa edilen kuruluşlar kendi sonunu kendileri getirir.

Bir akşam telsiz seslerinden sonra yakalandım.

Yakalanmak nedir onu bile bilmiyordum.

Körebe oynadığımızda gözümüz bağlıyken birini kolundan kavradık mı yakalardık. Ben yakalanmayı böyle biliyorum.

Sanki ben ihaleye fesat karıştırmış, hortumculuk yapmış bankaların kasalarını boşaltmışım, dini istismarla Amerika´da mal mülk sahibi olmuşum, sanki devletin iyi halini kötüye kullanarak çıkar sağlamış ve borsaları alt üst etmişim!..

Işte polis telsizlerinden duydukalarım:

Istediğiniz terörist yakalandı.

- Nerede?

- Körebe oynarken.

- Iyi, iyi.

- Tutun, bırakmayın.

Polis amcaların şaka yaptıklarını düşünüyorum. Benimle körebe oyununu telsiz sesleriyle oynuyorlar sandım. Hem ben beni, hem de onlar beni kandırıyorlar galiba!..

Daha bir kaç gün önce 15 yaşıma girmiştim.

Aklıma; Bir Kürt, Bir Atatürkçü, Bir Irkçı ve Aleviler, geldi.

- Ben Kürdüm, dilim Kürtçe, işim, aşım, evim yok. Diyen terörist oluyor!

- Ne mutlu Türküm diyene. Yani, Türk olmayan mutlu olamaz. Bunu söyleyen Atatürkçü oluyor.

- Türkün, Türkten başka dostu yok. Bunu söylen de milliyetçi oluyor.

- Aleviyim, ibadethanem yok, gidecek ne yolum ne de okulum var. Bunu söyleyen de terörist oluyor!

Terör: Fransızca kökenli bir kelimedir. Türkçe açılımı ‚öyledir: Yıldırma, korkutma. (*)

Terörün kelime anlamını tamamıyla tarafsız değerlendirsek yukardaki dört şıktan hangi şık yıldırmaya, korkutmaya dayalı felsefeye isabet ettiğini çıkarabiliriz.

Ev, iş, okul isteyen mi, yoksa siz o değil busunuz. Olmazsanız yaşam hakkınız bizim elimizde olur asimilasyonu mudur? Asimilasyonda bir yıldırma, bir korkutma yok mudur?

14- 15 yaşlarında olan, Kürt Halis, Atatürkçü Kemal ve Milliyetçi Alpaslan´ı konuşurlarken dinledim.

Halis: Ben Türkçe bilmediğim için Kürdüm.

Alpaslan: Ben Kürtçe bilmediğim için Türküm.

Kemal: Mutlu olmak için herkes Türk olmalıdır.

Bunların dışında; korkutulmuş, sindirilmiş, varlığı bile yok sayılmış dördüncü bir çocuk daha vardı.

O çocuk da Ali Haydar.

Bakalım Ali Haydar neler söylemişti.

Ben; Halis, Alpaslan ve Kemal´in dışında biriyim. Ne Türkçe bilmediğim için Kürt, ne Kürtçe bilmediğim için Türk, ne de mutlu olmak için Türk olabildim. Ne Kürtçe, ne de Türkçe biliyorum. Çünkü Zazaca konuşuyordum. Ama korkudan her iki dili öğrenmek zorunda kaldım. Okula başladığımda her sabah ant içerdik hep bir ağızdan: Türküm, doğruyum, çalışkanım... diye. Dünyanın her yanında çocuklar böyle mi eğitiliyor, onu da bilmiyorum?

Yaşım büyüdü artık:

Türkün Tandoğan´da, Kürdün Diyarbakır´da, Alevi´nin Dersim´de, Süryani´nin Mardin´de, Ortadoks´un Urfa´da, Ermeni´nin Istanbul´da rahat yaşadığı, memleketin her köğesinde herkesin hür olduğu bir vatan özlemi var içimde.

Bütün çocuklar, kendi dillerinde, kendi dinlerinde, kendi inançlarında; dostça birlik içinde yaşamalıdırlar.

Terör kavramı bize çok uzak ve daha da uzak, hatta yakınımızdan bile geçmemelidir.

Dünyayı bir gün çocuklara verirseniz savaşlar, açlıklar ve sefaletler biter.

Işte o zaman büyüklüğünüzü kanıtlarsınız...

Temennimiz Ali Haydar tekrar telsiz seslerinden sonra yakalanmaz!..

(*) TDK Sözlü©ü  6. bask⁄ 1974, sayfa 784

Berlin, 25.12.2007

Hıdır Ali Bingöl