turnam62
Kullanıcı
| Mesaj: 144 |   |
|
HEP ÇOCUK KALABİLME ŞANSI... - 22/06/2008 22:44
İnsanın kendinin büyüdüğünü hissetmesi ne denli garip.
Üzülsem mi? yoksa hayatun anlamına büyük bakışlarla bakabilme fırsatına mutlumu olsam.Babamın beni küçük kızı gibi sevemeyeceğinemi üzüleyim,yoksa insaların bana bakış açılarının degiştigine,önemsendiğime sevinmelimiyim.Bilmiorum ama hep çocuk ve şımarık kalabilmeyi isterdim.Annemin şikayetlerine karşın babamın beni savunuşu,ablamın isteklerime sınırlama getirip fakat yine de beni kırmayışını,gıcıklık olsun die uyumsuz renkleri giyinip kendimle dalga geçebilmeyi ve sırf eglence olsun die aynı anda aglayıp aynı anda gülmeyi...
Söylese büyüdüğün zaman bunları yapmak ne denli mantıklı gelir ki çevren.Oysa diger türlü "çocuk işte" diyip geçiştirme şansımız vardı 
Ama ne zamanın önüne geçebiliriz ne de yaşımızı dondurabilmek gibi bi beceriye sahibiz.Hayatın bize sundukalrını yaşamak zorunda olmaktan başka alternatif sunulmamış,herşeyin bi olgu içerisinde ve bazı şeylerin elimizden bile bile kayıp gitmesine göz yumabilecegimiz bir dünyada zamanın tükenmesini beklioruz.Bu zamanı ii yada kötü degerlendirmekte bizim elimizde.
O halde yaşa ve gör demek yerine ben derimki gelin içimizde hep bi çocuk bulunsun. ister 18 ister 70 yaş ol ama içinde hep 6 yaşında bi sen kalsın 
|
|
|
cıvıl cıvıl oysa şimdi tam mavi dönemi yaşıoruz bu yaşlarda belkı bı kaç yıl sonra siyahı olsun kimin umrunda ki siyahı beyazı hepsı benım rengımse kabulumdur.sen hep çocuk kalma sadece içindeki çocugu kaybetme.yoksa olgun bi insan gibi davranmak hayatın vazgeçilmez güzelligidir 
mrb turnam yeni yazınla yeni bir giriş yapmışsın güzel bir konuyu işlemissin hak veriyorum sana içimizde bir çcuk ruhu olmalı o olmazsa hayellerimiz olmaz ki çocukken hayallerle büyür insan büyüdükçede hep o hayaller yokmudur vardır hep o hayallerimizin peşinden koşarız bence bu çocukluktan gelen bir olgudurki demekki insan ne kadar büyürse büyüsün bi çocukluk var içinde....
