Aleviler, Hz. Muhammed'in hakka yürümesinden sonra Müslümanlara önderlik
etmesi gereken kisilerin Ehlibeyt soyundan olmalari gerektigine inanirlar. Buna
kaynak olarak ta Kuran-i Kerim'in Azhap Suresi 33. Ayeti gösterirler. Bu Ayet
söyle:

Ey Ehlibeyt Allah sizden her türlü pisligi, sucu gidermek ve sizi tertemiz
bir hale getirmek diler. Bu Ayetin anlami, Ehlibeytin dogustan ari oldugu bu
anlamda da imamligin Ehlibeytin soyundan gelen kisilerin hakki oldugudur.

Bilindigi gibi Ehlibeyt, Peygamberin ailesidir, soyudur. Peygamberin soyu da,
yani Ehlibeyt Hz. Ali kanaliyla devam etmektedir. Dolayisiyla önderlik (halifelik)
Hz. Ali ve cocuklarinin hakkiydi. Ama maalesef birakin Ehlibeytin imamligini,
ortada müthis bir Ehlibeyt düsmanligi vardi.

Bu düsmanlik aslinda bicimde Ehlibeyteydi. Bu düsmanligin asil hedefi Islamdi.
Cünkü bu düsmanligi gelistirenler Cahilliye döneminin azili putperestleriydiler.
Bu düsmanligin sonuclari günümüze kadar da devam etmektedir. Bu düsmanlik
öyle bir hal aldi ki, basta Hz. Ali olmak üzere bütün soyu büyük zulümler gecirdi.
Ve on ikinci Imam Mehdi'nin disinda digerleri genellikle zehirlenerek sehit edildiler.
Hic biri vadesiyle hakka yürümemistir. On iki Imamlarin Alevilikte cok büyük bir
anlami vardir ve Aleviler ibadetlerinde her zaman on iki Imamlara bagliliklarini dile
getirip onlari anarlar. Kisaca belirtmek gerekirse; on iki Imamlar bir bütün olarak-
Aleviligin temel yapi taslarindadir. Bunlara ek olarak Aleviler on ikinci Imam
Mehdi'nin bir gün gelip kendilerini kurtaracagina inanirlar.